Lasy Państwowe zapraszamy, także niepełnosprawnych

   

Powietrze przesycone zapachem drzew, spokój i cisza, którą zakłócają jedynie odgłosy natury... to las - najlepsze miejsce do wypoczynku i rekreacji. Dostęp społeczeństwa do lasów stanowiących własność Skarbu Państwa, gwarantuje art. 26 ust.1 Ustawy o lasach.
Mając na myśli społeczeństwo, mówimy nie tylko o osobach sprawnych, lecz także tych, których zdolność do wykonywania określonych czynności jest w jakimś stopniu ograniczona.

Mówiąc o osobach niepełnosprawnych, najczęściej myślimy o starszych schorowanych ludziach siedzących na dużych spacerowych wózkach i pchanych przez ich opiekunów. Tymczasem zupełnie zapominamy o osobach aktywnych, które samodzielnie poruszają się na swoich „pojazdach”, niewidomych, niesłyszących oraz wielu innych. Przyjrzyjmy się zatem, kto może być uznany za taka osobę. 



Zgodnie z Uchwałą Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 1.08.1997 Karta Praw Osób Niepełnosprawnych (M.P. Nr 50,poz 475), za osoby niepełnosprawne uznaje się takie „których sprawność fizyczna, psychiczna lub umysłowa trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza lub uniemożliwia życie codzienne, naukę, pracę oraz pełnienie ról społecznych”. Definicja Światowej Organizacji Zdrowia, jest jednak znacznie szersza. Określa ona osoby z niepełnosprawnością jako te, „o naruszonej sprawności funkcjonalnej lub aktywności życiowej w stopniu utrudniającym pełnienie dla niej właściwych ról społecznych”.  Zgodnie z nią, za takie uznać należy: 
  • osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich,
  • osoby mające trudności w samodzielnym poruszaniu się bez potrzeby użycia urządzeń wspomagających jak np. kula, laska, balkonik itp.,
  • osoby starsze (powyżej 60. roku życia),
  • osoby małoletnie (poniżej 5. roku życia),
  • osoby cierpiące na artretyzm, astmę lub dolegliwości sercowe,
  • osoby z dysfunkcją wzroku lub/i słuchu,
  • osoby z zaburzeniami osobowości typu delirium, amnezja,
  • kobiety w ciąży,
  • osoby niepełnosprawne w wyniku nadużywania alkoholu i/lub innych używek np. kokaina, heroina i leki psychotropowe,
  • osoby cierpiące na częściową lub całkowitą utratę głosu,
  • osoby współczesnej generacji i potencjalnie przyszłe pokolenia narażone na niepełnosprawność z powodu zanieczyszczenia środowiska i/lub z powodu nieodpowiedzialnych działań człowieka w odniesieniu do środowiska i społeczności,
  • osoby łatwo wpadające w panikę w wyniku np. pożaru lub alarmu,
  • osoby, włączając strażaków, które ucierpiały podczas i w wyniku pożaru, w wyniku zatrucia substancjami toksycznymi i/lub wysokiej temperatury.


Katalog ten jest dosyć szeroki i nie wiem czy łatwo będzie znaleźć osobę, która nie cierpi na którąkolwiek z wyżej wymienionych dolegliwości, a więc taką, którą można będzie uznać za pełnosprawną. 




Dobry odpoczynek jest możliwy wtedy, kiedy mamy zapewnione bezpieczeństwo oraz komfort. Komfortem będzie zarówno wygodne łóżko, drzwi o odpowiedniej szerokości, ale w przypadku osób z niepełnosprawnościami także dostępność terenu. Cieszy, że miejsc, w którym mogą się nim cieszyć takie właśnie osoby w lasach przybywa. Niezmiernie istotny jest też fakt, że coraz częściej wynika to nie tylko z obowiązujących przepisów, ale ze wzrostu świadomości oraz zwykłej ludzkiej empatii. 

Projektując przestrzeń łatwo dostępną musimy brać pod uwagę wszystkich jej użytkowników. Osoby sprawne lub o minimalnie uszkodzonej sprawności z łatwością poradzą sobie z ewentualnymi przeszkodami, pozostałym mogą jednak one przysporzyć znacznych problemów. Likwidując bariery najczęściej myślimy o grupie osób, która korzysta z wózków inwalidzkich. Dla nich bardzo istotna jest nawierzchnia po której się poruszają, co wynika z rodzaju „dosiadanego” pojazdu. Ze względu na napęd, możemy wyróżnić:
  • wózki o napędzie ręcznym;
  • wózki o napędzie elektrycznym;
  • wózki o napędzie hybrydowym (np. ręczne z dołączanym napędem elektrycznym);
  • wózki prowadzone wyłącznie przez opiekuna.

Spośród wymienionych, najczęściej spotykane są wózki ręczne oraz elektryczne. Pochodzenie energii napędowej istotnie wpływa na poruszanie się osoby niepełnosprawnej po otaczającym ją terenie. Z tego względu, najbardziej istotną grupą są więc wózki napędzane siłą mięśni rąk użytkownika lub opiekuna. Spośród nich wyróżnić możemy następujące rodzaje:
  • aktywne,
  • uniwersalne (spacerowe),
  • sportowe,
  • specjalne (np. służące do pionizacji),
  • rowery z napędem ręcznym,
  • z napędem dźwigniowo – korbowym. 
Najczęściej spotykanymi są aktywne oraz uniwersalne (spacerowe). 
O różnicach w ich budowie i eksploatacji opowiem w następnym artykule. 

Autor
Adam Dudzin

Zdjęcia 1 i 2: Jarek Dubrownik
Zdjęcie 3: Wiktor Naturski

Share this:

,

CONVERSATION

0 komentarze :

Prześlij komentarz