Gry internetowe: Gra z Klimatem 2.0 i Gra o Las

Dziś chciałabym podzielić się z Wami moimi wrażeniami dotyczącymi dwóch gier zamieszczonych na platformie Zielone Gry.

O projekcie i konferencji o tym samym tytule pisałam kilka miesięcy temu (http://www.sel.edu.pl/2016/04/festiwal-gier-dla-zrownowazonego-rozwoju.html). Bardzo ważną częścią projektu jest platforma internetowa, na której można grać w elektroniczne wersje (po polsku!) wielu znanych na świecie gier z Worldwatch Institute. Gry mają na celu zapoznanie graczy z zasadami zrównoważonego rozwoju. Do gier dołączane są scenariusze zajęć (http://zielonegry.crs.org.pl/wp-content/uploads/2015/09/Publikacja-Gry-dla-Zrownowazonego-Rozwoju.pdf), ankiety, instrukcje. Materiały przygotowane są profesjonalnie, prosto i są bardzo ładnie opracowane graficznie.

Jednak aby móc grać we wspomniane gry, trzeba mieć dostęp do wielu komputerów z dostępem do Internetu na raz – każdy z graczy to osobne stanowisko komputerowe. Z tego względu gry te będą trudne do wykorzystania w ośrodkach edukacji leśnej. Zresztą projekt skierowany jest głównie do bibliotek i organizacji pozarządowych. 
Ze strony prowadzącego przeprowadzenie gry wymaga wcześniejszego założenia konta na stronie https://play.games4sustainability.com oraz doboru parametrów gry. Potrzebne są też adresy poczty elektronicznej przyszłych graczy, by zaprosić ich do gry (kolejna trudność, gdy myślimy o klasycznych zajęciach edukacji leśnej).

Samo przeprowadzenie gry nie jest trudne – kierujemy się scenariuszem zajęć wprowadzając graczy w tematykę i wciskamy przycisk start :).
Obie gry mają podobną konstrukcję: gracze gospodarują określonym kawałkiem gruntu – lasem (w jednej wersji jest to zbocze nad rzeką, w Grze z Klimatem jest to wyspa). Gracze użytkują las – wycinają drzewa lub zbierają płody runa leśnego, zarabiając w ten sposób pieniądze, które potem inwestują w infrastrukturę i swoje domy. W kolejnych rundach las odrasta, jednak – tak jak w realnym świecie nie od razu i niejednakowo szybko w różnych lokalizacjach. Na koniec każdej rundy przychodzi niespodziewane zjawisko pogodowe (powódź, wichura) i w zależności od tego jak bardzo zmienione zostało środowisko powoduje mniejsze lub większe straty. Kataklizmy są nieprzewidywalne i losowe – nigdy nie wiadomo kogo dotkną bardziej. Gracze mogą zniszczyć swój świat rabunkową gospodarką albo wspólnie nim gospodarować by rozwijać się w sposób zrównoważony. Zadaniem moderatora jest zarządzanie przerw, pytanie czy gracze chcą zwołać naradę i oczywiście omówienie gry po jej zakończeniu.

Niestety podstawowym problemem tych gier jest to, że kiepsko „chodzą”. Na Festiwalu próbowaliśmy grać w wersję na tablety, niestety gra działała powoli i się zawieszała. Na komputerach stacjonarnych raz udało mi się tę grę przeprowadzić, ale innym razem z kolei nie udawało się wysłać maili z zaproszeniami dla graczy. Po kilku dniach znów wszystko chodziło bez zarzutu. 
Instrukcje zawarte w scenariuszu są skrótowe i zakładają, że gracze szybko sami zorientują się o co chodzi – cóż widocznie studenci Wydziału Leśnego to jednak nie pokolenie informatyczne, bo nie udawało nam się przeprowadzać rozgrywek zbyt gładko. Uczestnicy gubili się w zasadach, długościach rund i możliwości rozmów on-line.
Podsumowując gry wyglądają świetnie na pierwszy rzut oka, tracą przy próbie ich wykorzystania. Druga sprawa to, to czy gra komputerowa jest najwłaściwszym narzędziem do wykorzystania w EZR – to już zostawiam Wam do oceny.

Autorka tekstu:
Anna Wierzbicka
Wierzba

Zdjęcie: skan strony www.zielonegry.crs.org.pl

Share this:

CONVERSATION

0 komentarze :

Prześlij komentarz